در بیشتر کوره پتروشیمی، قابل چدن نسوز با سیمان آلومینیوم کلسیم به عنوان بایندر به طور گسترده ای به عنوان پوشش استفاده می شود، و استفاده از آن بسیار بزرگ است. با این حال، پس از ساخت پوشش بازیگران، سطح پوشش اغلب در طول دوره نگهداری خود pulverization رخ می دهد، که بر کیفیت سطح پوشش به آرامی تاثیر می گذارد، که منجر به کاهش شدید قدرت اخته نسوز می شود. این نوع وضعیت در دمای بالا و محیط رطوبت بالا آسان اتفاق می افتد. کاستل نسوز نور با مصرف سیمان بزرگ بیشتر از کاستل نسوز سنگین با محتوای سیمانی کوچک اتفاق می افتد.
خود pulverization از اخته نسوز در طول ساخت و ساز ناشی از واکنش بین محصولات هیدراتاسیون سیمان آلومینیوم کلسیم و گازهای اسیدی مانند CO2، SO2، H2S در جو، که منجر به تجزیه محصولات هیدراتاسیون، و قدرت نسوز castable کاهش می یابد. فرایندهای شیمیایی اصلی شامل کربناسیون سیمان آلومینیوم کلسیم، واکنش کربنات بین سیمان آلومینیوم کلسیم و آلکالی و واکنش سیمان آلومینیوم با سولفیت است
در طی فرایند درمان یا خشک کردن طبیعی، با تبخیر آب، مقداری کربنات محلول، فسفات، سولفیت و دیگر نمک ها را بارش می دهند. برخی از نمک های حاوی آب کریستالی آب هوا و آب از دست رفته، و شکل کریستال تغییر می کند. ضمناً با تغییر حجم، از دست دادن قدرت اخته نسوز تشدید می شود. همچنین نوعی نمک بدون آب کریستال وجود دارد. نمک زدن از چنین نمک هایی تغییر نوع کریستال و حجم را به همراه نخواهد داشت، و تأثیر زیادی بر قدرت سطحی اخته نسوز ندارد، بلکه تنها کیفیت سطح قابل چدن نسوز است.
