عوامل اصلی مؤثر بر سرعت خزش آجرهای نسوز در محیط کاری با دمای بالا

عوامل اصلی موثر بر سرعت خزش آجرهای نسوز در محیط کاری با دمای بالا

خزش آجرهای نسوز تابعی از دما، تنش، زمان و ساختار مواد است. هرچه دمایی که آجرهای نسوز در آن قرار می گیرند بیشتر باشد، تنش بیشتری می توانند تحمل کنند و هر چه زمان طولانی تر باشد، سرعت خزش بیشتر می شود.

هنگامی که آجرهای نسوز کاملاً از کریستال ها تشکیل شده باشند، خزش عمدتاً توسط انتشار جای خالی، حرکت جابجایی، لغزش مرز دانه و حالت پیوند بین دانه ها کنترل می شود، علاوه بر این که تحت تأثیر استحکام پیوند کریستال های مربوط به کشش کریستال قرار می گیرد. هر چه عیوب کریستالی کمتر، مرزهای دانه کمتر و نفوذ متقابل بین دانه‌ها بیشتر باشد، احتمال خزش شدید کمتر خواهد بود.
هنگامی که آجرهای نسوز دارای فاز شیشه ای هستند، به خصوص زمانی که فاز شیشه ای یک فاز پیوسته است، خزش آجرهای نسوز توسط فاز شیشه کنترل می شود. هر چه فاز شیشه ای بیشتر باشد و ویسکوزیته کمتر باشد، جریان ویسکوزیته بیشتری در آجرهای نسوز تحت تنش کم ایجاد می شود و در نتیجه در دماهای بالا خزش شدیدتر می شود. هنگامی که آجرهای نسوز حاوی ناخالصی هایی هستند که ممکن است در دماهای بالا فاز مایع را تشکیل دهند، ناخالصی های فاز مایع بیشتری تشکیل می شود، مانند خزش آجرهای رسی که نسبتاً بزرگ است. هر چه ویسکوزیته با افزایش دما سریعتر کاهش یابد، خزش شدیدتر می شود.

منافذ یا ترک در مرزهای دانه در آجرهای نسوز می توانند مستقیماً باعث لغزش در مرز دانه شوند. علاوه بر این، در دماهای بالا، فاز مایع در آجرهای نسوز می تواند به داخل منافذ در همان فاز، به ویژه در منافذ متوسط ​​و کوچک زیر 25 میکرو متر نفوذ کند. بنابراین، وجود منافذ نیز از طریق مهاجرت فازهای انتقالی بر خزش تأثیر می گذارد. بنابراین، منافذ آجرهای نسوز تأثیر بسزایی در خزش دارند. افزایش تخلخل آجرهای نسوز در واقع می تواند سرعت خزش آنها را افزایش دهد.