آجر کربن منیزیا از منیزیم سوخته مرده یا منیزیم ذوب شده و ماده کربن (عمدتا گرافیت متبلور) به عنوان مواد اولیه ساخته شده است ، پس از عملیات حرارتی ، رزین به عنوان چسب برای ایجاد فشار است. به منظور بهبود مقاومت در برابر اکسیداسیون ، اغلب فلز یا سایر آنتی اکسیدان ها به آجر کربن منیزیا اضافه می شوند.
در بین تمام اکسیدهای نسوز متداول ، MgO بالاترین نقطه ذوب را دارد و MgO می تواند ترکیبات نقطه ذوب بالا یا محلول های جامد را با بسیاری از اکسیدها یا اجزای سرباره تشکیل دهد و دمای نقطه ذوب کم سیستم دودویی که توسط MgO و برخی اکسیدها تشکیل می شود نیز هست. خیلی زیاد بنابراین ، اولین انتخاب مواد نسوز برای ساخت فولاد باید نسوزهای منیزیم حاوی MgO باشد.
با توسعه ذوب آهن و فولاد ، بیشتر نسوزهای منیزیم مورد استفاده از مواد کامپوزیت منیزیم مانند آجر کربن منیزیم ، آجر کربن کلسیم منیزیم ، آجر کلسیم منیزیا ، آجر سنگی از جنس آلومینیوم منیزیا ، آجر کروم منیزیا و غیره است.
سابقه کاربرد نسوزهای منیزیم بسیار طولانی است ، اما ضریب انبساط حرارتی آجر منیزیم بسیار زیاد است و از بین بردن آن بسیار آسان است. آجر کربن منیزیا با افزودن گرافیت بر اساس آجر منیزی ایجاد می شود. از آنجا که ضریب انبساط حرارتی گرافیت اندک است و خیس کردن آن توسط سرباره آسان نیست ، می تواند مقاومت پاشش آجر MGC را بهبود بخشد ، نفوذ سرباره به آجر را کندتر کرده و مقاومت در برابر خوردگی آن را بهبود بخشد.
در حال حاضر ، آجر MgO-C به طور گسترده ای در کوره های فلزی سازی و ملاقه استفاده می شود. برخی افراد نقش کربن را در جلوگیری از نفوذ سرباره به دلایل زیر نسبت می دهند:
(1) زاویه خیس شدن بین کربن و سرباره بسیار بزرگ است ، بنابراین با سرباره نمی توان آن را نفوذ کرد.
(2) اکسید آهن موجود در سرباره به فلز کاهش می یابد که باعث افزایش ویسکوزیته سرباره می شود.
در چین و ژاپن بجز موارد خاص ، از آجر کربن منیزیم با رزین با محتوای کربن 20٪ ~ 12٪ بطور کلی استفاده می شود. در اروپا بیشتر آجرهای کربنی منیزیم همراه با آسفالت استفاده می شوند و میزان کربن آن به طور کلی حدود 10٪ است. آجر کربن منیزیم کم کربن به طور کلی به نوعی ماده با کل کربن کمتر از 8٪ اشاره دارد که توسط پیوند آلی از منیزیم و گرافیت تشکیل شده است.
